ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید.

فرصت عرفه



درباره عرفه روايت شده است كه دعاى خير در آن مستجاب است و كسى كه در آن به فرمانبردارى خداى متعال مشغول شود پاداش صد و هفتاد سال را دارد.

در بهار فرصت عمر، روزها و شب هایی است که می توان با خواندن نغمه ی «معرفت»، شهد «عبودیت» را چشید و «عرفه» از آن روزهاست. روزی که اکسیر لطف الهی، دل های زنگار گرفته از گرد و غبار عصیان و غفلت را، زندگی می بخشد. درباره عرفه روايت شده است كه دعاى خير در آن مستجاب است و كسى كه در آن به فرمانبردارى خداى متعال مشغول شود پاداش صد و هفتاد سال را دارد. شب مناجات بوده و كسى كه در آن شب توبه كند خداوند او را مى بخشد و مستحب است دعايى كه اول آن «اللهم يا شاهد كل نجوى» مى باشد، خوانده شود.
زیارت امام حسین(علیه السلام) در روز عرفه
در مناجات عرفه و بيشتر مناجات هاى طولانى تصريح شده است كه وجود هر چيز و آفريدن آن فقط با نام هاى خداست كه از اين مطلب نبايد غفلت نمود. به همين جهت در اين معانى انديشه كن، شايد با نور تفكر به علوم حقيقى كه تاكنون از آن غافل بوده اى و اسرار وجود دسترسى پيدا كنى. همان كه در قرآن عزيز با عبارت ايمان به خدا، فرشتگان، كتاب ها و پيامبران او و روز قيامت، به آن اشاره شده است و آنگاه نعمت كسى كه اين مطالب را به تو آموخته است سپاسگزارى كن.
از پيامبر (صلى الله عليه و آله و سلم) نيز ده تسبيح روايت شده است كه اگر كسى آن را هزار بار بخواند، هر چيزى كه از خدا بخواهد به او عنايت مى فرمايد مگر اين كه قطع رحم يا گناهى را درخواست نمايد. زيارت امام حسين (عليه السلام) در اين شب مستحب است. از كارهاى مهم اين شب مراجعه به معصومین (عليهم السلام) در اول و آخر آن است.
در روایتی از امام صادق (علیه السلام) آمده است: «خداوند متعال قبل از اهل عرفات براى زائرين قبر حسينى (عليه السلام) جلوه كرده، نيازهاى آنان را برآورده، گناهانشان را بخشيده و آنان را به خواسته هايشان مى رساند. آنگاه نزد اهل عرفات آمده و با آنان نيز اين گونه رفتار مى كند.» سيد بن طاووس (قدس سره) مى گويد: «رواياتى كه درباره فضيلت زيارت امام حسين (عليه السلام) رسيده، به حد تواتر است.
عرفه در بیان رهبرمعظم انقلاب (مدظله العالی)
مقام معظم رهبری (مدظله العالی) نیز درباره اهمیت عرفه می فرمایند: روز عرفه را قدر بدانید. در روایتی دیدم که «عرفه و عرفات را بدین خاطر چنین اسمی داده‌اند که در این روز و آن مکان، موقعیّتی برای اعتراف به گناه در نزد پروردگار پیش می‌آید.» اسلام، اعتراف به گناه را در پیش بندگان، مجاز نمیداند. کسی نباید گناهی را که انجام داده است بر زبان آورد و پیش کسی به آن اعتراف کند. اما پیش خدا، چرا. بین خودتان و خدا، بین خودمان و خدا، خلوت کنیم و به قصورهایمان، به تقصیرهایمان، به خطاهایمان و به گناهانمان که مایه روسیاهی ما، مایه بسته شدن پروبال ما و مانع پرواز ماست، اعتراف نماییم و از آنها توبه کنیم. اگر فردی بخواهد اصلاح شود، باید گناه و عیب خود را بپذیرد و در پیش خود و خدا، به آن عیب و گناه اعتراف کند. کسانی که برای خودشان هیچ عیب و خطایی قائل نیستند، هرگز اصلاح نخواهند شد. یک ملت هم، اگر بخواهد به راه راست برود، باید بفهمد که کجاها اشتباه کرده است و خطاهای او چیست و به گناه خود اعتراف کند. امروز هم اگر آحاد امّت عظیم اسلامی قبول کنند که در مقابل اسلام کوتاهی کرده‌اند؛ اگر مسلمانان عالم تصدیق و اعتراف کنند که در دنباله‌رَوی از قدرتهای اسلامی، راه را اشتباه پیموده‌اند و در پذیرش فرهنگ مفسدِ اغوا کننده غرب، به‌خطا رفته‌اند، راهشان باز خواهد شد و خواهند توانست خودشان را اصلاح کنند. ۱۳۷۳/۰۲/۲۸
شرحی بر دعای عرفه امام حسین(علیه السلام)
دعای دیگری مربوط به روز عرفه در صحیفه سجادیه هست، که از فرزند این بزرگوار است. من یک وقت این دو دعا را با هم مقایسه میکردم؛ اوّل دعای امام حسین را میخواندم، بعد دعای صحیفه سجّادیه را. مکرّر به نظر من این طور رسیده است که دعای حضرت سجّاد، مثل شرح دعای عرفه است. آن، متن است؛ این، شرح است. آن، اصل است؛ این، فرع است. دعای عرفه، دعای عجیبی است. شما عین همین روحیه را در خطابی که حضرت در مجمع بزرگان زمان خود - بزرگان اسلام و بازماندگان تابعین و امثال اینها - در منی ایراد کردند، مشاهده میکنید. ظاهراً هم متعلّق به همان سال آخر یا سال دیگری است - من الان درست در ذهنم نیست - که آن هم در تاریخ و در کتب حدیث ثبت است.

روابط عمومي حوزه علميه خراسان 


كد خبر: 35133  |  تاریخ درج خبر: 98/05/20  |  کد خبرنگار: 3884
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید.
 
نام:
اطلاعات تماس: (تلفن همراه یا ایمیل)
متن:
 
کد امنیتی:       
بالا