امروز: یکشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸
RSS   جستجو
بستن در حال بارگذاری...
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله إيّاكُم وفُضولَ الطَّعامِ ؛ فَإِنَّهُ يَسِمُ القَلبَ بِالقَسوَةِ ، ويُبطِئُ بِالجَوارِحِ عَنِ الطّاعَةِ ، ويُصِمُّ الهِمَمَ عَن سَماعِ المَوعِظَةِ .    از زياد خوردن بپرهيزيد ؛ زيرا زياد خوردن ، نشان قساوت را بر دل مى نهد ، اندام ها را در اطاعت و عبادت ، كُند مى كند ، و گوش دل را از نيوشيدن پند ، كَر مى سازد .    عدّة الداعي : ص 294

دعای روز دهم ماه رمضان + شرح


اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْفَائِزِينَ لَدَيْكَ‏ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ إِلَيْكَ بِإِحْسَانِكَ يَا غَايَةَ الطَّالِبِين.

 اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْفَائِزِينَ لَدَيْكَ‏ وَ اجْعَلْنِي فِيهِ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ إِلَيْكَ بِإِحْسَانِكَ يَا غَايَةَ الطَّالِبِين[1]

اى خدا مرا در اين روز از آنان كه بر تو توكل كرده و نزد تو فوز و سعادت يابند، قرار ده و مرا از آنان كه مقربان درگاه تو باشند قرار ده به حق احسانت اى منتهاى آرزوى طالبان.

توكل چيست و چگونه اهل توكل باشيم؟

در اين روز از خدا مي‌خواهيم ما را از متوكلين قرار دهد، توكل يعني انسان در تمام زندگي خود به خداوند پناه برده و به او پناهنده شود. درباره توكل سرگذشت‌ها و روايات بسياري وجود دارد كه قابل توجه مي‌باشد هر كسي كه به خدا توكل كرده هميشه برنده بوده است و كساني كه به بنده يا به شخص خودشان توكل كرده‌اند هميشه بازنده بوده‌اند.

توكل؛ كليد درك مقامات اولياء الهي

يكى از بزرگان فرمود: من با عبرت گيري ازيك زن به مقام توكل رسيدم، زني در سفرمكه كه در جلوى حاجى‏ها با سرعت زياد راه مى‏رفت و من خيال كردم او توشه راه و مركب ندارد: نزديك او رفته و از جيبم بيست درهم بيرون آوردم و به او گفتم: اين را بگير و براى خودت مركبى كرايه نما، آن زن نگاهى كرد و نگرفت، دست‌هايش را به آسمان بلند كرد و دست‌هايش پر از زر گرديد و به من گفت: اى شيخ تو از جيبت در مى‏آورى و من از هوا، برو پى كارت من محتاج نيستم، پس اين‏آيه را تلاوت نمود «وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ» گفت: رزق و توشه من برخداست و از مخلوقات ابداً چيزى نخواسته‏ام؛

به خود گفتم من اين كرامات از مردان شنيده بودم و حالا از زن‌ها ديدم، به او گفتم ترا به خدا قسمت مى‏دهم به من بگو باچه وسيله‏اى به اين مقام رسيده‏اى؟!، گفت با توكل به خدا، بعد از اين ماجرا من به مقام توكل رسيدم و باقى عمرم را راحت شدم‏.[2]

اهل فوز و سعادت واقعي چه كساني هستند؟

در ادامه دعا مي‌خوانيم: «واجعلني فيه من الفائزين لديك» خدايا من را در اين روز از كساني قرار ده كه به تو رسيده‌اند، كساني كه در جايگاه تو آبرويي دارند.

چوپاني در بيابان بالاى تلّى نشسته بود و عارفى از آن‏جا مى‏گذشت، ديد گله گوسفند را چند گرگ شبانى مى‏كند و گوسفندان ره‏گم‏كرده را با دم خود برگردانده به گلّه مى‏رسانند. با تعجّب گفت: «متى إصطلح الغنم مع الذئب؛ گوسفندان از چه زمانى با گرگ هم‏سو شده و عقد اخوت بسته‏اند؟!» شبان از بالاى تل جواب داد: «حين اصطلح الرّاعى مع مولاه؛ هم‏سويى و برادرى آن‏ها آن وقت ببار نشست و حقيقت پيدا كرد كه شبان با مولاى خود هم‏سو شد و طرح دوستى افكند.

همه چيز در اين دنيا اعم از زمان و مكان بر ما حاكم است اما اگر مي‌خواهيم بر زمان و مكان حاكم باشيم بايد عبدالله شويم خداوند عالم فرموده: «عبدى اطعنى حتّى اجعلك مثلى‏»[3] بنده من، از من اطاعت كن و فرمانبردار باش، تا من تو را مثل خودم قرار بدهم، همانطور كه من به هر چيزي مي‌گويم بشو، مي‌شود تو هم صاحب مقام «كن فيكون» مي‌شوي، يعني مثل من هر كاري مي‌خواهي انجام بده.

آصف برخيا نمونه اي از بندگان صالح خدا

چقدر ما مي‌توانيم در اين مورد نمونه‌هايي بياوريم؟ مي‌بينيم حضرت سليمان(ع) با آن عظمت كه نبي بود در خانه نشسته بود، اين مطلب از قرآن است و نمي‌توانيم مثل روايت بگوييم شايد راوي آن اشتباه كرده، وقتي هدهد براي او خبر آورد كه بلقيس از صبا به سمت شما حركت كرده است، فرمود: «قالَ يا أَيُّهَا الْمَلَؤُا أَيُّكُمْ يَأْتيني‏ بِعَرْشِها قَبْلَ أَنْ يَأْتُوني‏ مُسْلِمين‏»[4] حضرت سليمان مي‌گويد چه كسي مي تواند آن تخت را براي من بياورد قبل از آن كه ملكه به اينجا برسد؟ «قالَ عِفْريتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِكَ وَ إِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمينٌ»[5] يكي از جن‌ها گفت: اي نبي خدا من آن تخت را پيش از آنكه از جاي برخيزي و بنشيني به تو مي‌رسانم، حضرت سليمان(ع) فرمود: دير است؛ اما آن كسي كه علمي از كتاب در نزد او بود، گفت: من به طرفه العيني آن تخت را حاضر مي‌كنم.

اين مطالب قرآن است، داستان نيست، تخت با آن عظمت، چگونه مسير دو ماه راه را در يك چشم بر هم زدن طي نمود؟! ابن كثير گويد: امام صادق عليه السلام در باره آيه شريفه «كسى كه دانشى به كتاب داشت (آصف بن برخيا ) گفت من آن تخت را نزد تو آورم، پيش از آنكه چشمت را بهم زنى» انگشتانش را باز كرد و بر سينه‏اش گذاشت و سپس فرمود: به خدا كه همه علم كتاب نزد ماست (ولى آصف اندكى از آن را مي‌دانست و از بركت همان مقدار بود كه توانست تخت بلقيس را در چشم بهم زدنى نزد سليمان حاضر كند و خداى تعالى اين داستان را در سوره نمل بيان مي‌كند).[6]

يعني او با يك اسم اعظم توانست آن كار را انجام بدهد ولي ما كه تمام هفتاد و يك كلمه را مي‌دانيم چه كارهايي مي‌توانيم انجام بدهيم.

حجت الاسلام والمسلمين محمد اميني گلستاني


پي نوشت ها:

[1] - بحارالأنوار ج: 95 ص: 31؛ «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِنَ الْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ وَ اجْعَلْنِي مِنَ الْفَائِزِينَ إِلَيْكَ وَ اجْعَلْنِي مِنَ الْمُقَرَّبِينَ لَدَيْكَ بِإِحْسَانِكَ يَا غَايَةَ الطَّالِبِينَ»

[2] - لئالى الاخبار: 2/ 72.

[3] - بحار الأنوار (ط - بيروت)، ج‏102، ص: 165

[4] -نمل آيه 38

[5] -نمل آيه 39

[6] - أصول الكافي / ترجمه مصطفوى، ج‏1، ص: 333


كد خبر: 34459  |  تاریخ درج خبر: 98/02/26  |  کد خبرنگار: 3884
 
نام:
اطلاعات تماس: (تلفن همراه يا ايميل)
متن:
 
كد امنيتي:       
footer slimi
دفتر فناوری اطـلاعات مرکز مدیریت حـوزه علمیه خراســان
تلفن تماس: ۳۲۰۰۸۱۱۸ ۰۵۱ - فکس: ۳۲۲۵۷۸۴۹ ۰۵۱
بالا